Posted By admin on 28 lipca 2010
Dawno temu mieliśmy podział na klasy. Najważniejszą klasą w społeczeństwie byli książęta lub szlachta. Najgorszą byli chłopi i robotnicy. Tylko po co ten podział. Wiadomo od wieków, że musi być chłop, który zasieje pszenicę i robotnik, który nam upiecze chleb. Nawet król potrzebuje pszenicy. Po co ten podział. Człowiek miał przekonanie, że jest kimś lepszym, kimś kto może kazać drugiemu wszystko. Może go upodlić. Klasy zniknęły, choć podział na biednych i bogatych został. Tak jak zostało poczucie wyższości. Niestety człowiek to bestia, która za wszelką cenę chce być lepsza od sąsiada. Klasa pracująca, klasa bezrobotna, szlachcic, chłop. Każdy z nich jest wart tyle samo, każdy nie może funkcjonować samodzielnie. Jeden drugiego potrzebuje. Powinniśmy dziś zastanowić się czemu podział klasowy został zniesiony. Zapomnijmy o tym, że ktoś jest gorszy bo ma mniej kasy, lub dlatego, że jest ze wsi. Może był z miasta ale woli pracować i żyć na wsi, bo zdrowiej i spokojniej.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Od lat słyszymy o wielu wojnach domowych na całym świecie. Kiedy jest wojna światowa jakoś łatwiej jest nam ją wytłumaczyć odmiennymi poglądami, narodami zwalczającymi się lub chętnymi zagarnąć inny kraj. Jednak co z wojną domową. Jak to się ma do walki brata z bratem, morderstw tłumaczonych powinnością zniszczenia reżimu, który nam nie odpowiada. Każda wojna jest złem samym w sobie, ale ciężko zrozumieć gdy ludzie mieszkający na tej samej ziemi, często na tym samym podwórku, mówiący tym samym językiem, nawet modlący się do tego samego Boga, walczą ze sobą, giną w imię przekonań, mordują swoje dzieci i żony, mordują się nawzajem. Jakby nie mogli usiąść i pogadać. Znaleźć rozwiązanie pokojowe. Rozsądni ludzie tak załatwiają sprawy. Wojna to zło, które niesie tylko śmierć i zniszczenie. Nie jest ważne czy to wojna światowa z narodami, czy domowa z sąsiadem. Zło nie da się wytłumaczyć wyższością idei, czymkolwiek i kiedykolwiek. Giną ludzie i to jest zbrodnią.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Cezar August był jednym z najznakomitszych cesarzy Rzymu starożytnego. Zręczny polityk i szlachetny Rzymianin. Dzięki pomocy żony Liwii odbudował Rzym, doprowadził do tego by państwo nie cuchnęło ściekami. Wiele świątyń odzyskało dawną świetność. Poszerzały się granice państwa, jednak August nie był typem zdobywcy. Skupiał się raczej na rozkwicie Rzymu. Trzeba mu przyznać, że udało mu się to znakomicie. Nie ma innego cesarza, który tak zręcznie by wykorzystał swoją władzę w taki dobry sposób. Mimo swojej natury starał się by Rzym rósł w siłę i udało mu się to. Rzym kwitnął. Wprowadził wiele ustaw, które miały dać Rzymowi coraz lepszą gospodarkę. Wprowadził na przykład karę dla tych co nie chcieli się żenić i posiadać potomstwa.. Pozwoliło to na rozwój społeczeństwa. Kiedy czytamy o Rzymie pod względem gospodarczym, to właśnie przy Auguście widać, że w jego czasach ludziom, Rzymianom żyło się dostatnio. Oczywiście pojawiły się spekulacje, zwłaszcza dotyczące Liwii, którą oskarżano o wiele morderstw w rodzinie cesarskiej, ale nie wiele z tego udowodniono.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Hitler był świetnym strategiem. Był mordercą i fanatykiem, ale nie można odebrać mu genialnego wręcz przywództwa i umiejętności przemawiania do ludzi, porywania tłumów. Niesamowity zbrodniarz. Nawet Stalin nie może się tu równać. On stosował jedynie siłę, Hitler poza siłą miał perswazję. Podobno uczył się przemawiać od najlepszych nauczycieli. Nie dziw, że nawet do dziś ma swoich zwolenników, fanatycznych wręcz wyznawców, którzy stawiają Hitlera na piedestał i walczą z Żydami, wierząc, że są narodem panów. Nawet w naszym kraju można spotkać wielu fanatycznych hitlerowców. Jest to w pewnym sensie powód do poczucia stanu zagrożenia, choć mało dla niektórych prawdopodobne jest by jakikolwiek naród wrócił do tej formy rządów i takich rzeczy. Zwłaszcza Niemcy nie są skłonni wracać do tej niechlubnej przeszłości, która na wiele lat pogrążyła ich naród w niełasce. Do dziś żyją ludzie, którzy pamiętają wojnę, byli w obozach koncentracyjnych. To daje nadzieję, że faszyzm nie wróci tak szybko.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Himmler był jednym z wielkich morderców ludzkości. Był prawą ręką Hitlera. Wybudował obozy zagłady. Wierzył święcie w to, że należy do rasy panów, a Żydów należy wymordować, jako naród śmieci. Bezwzględny i okrutny, próbował uciec w mundurze zwykłego żołnierza, gdy alianci wygrali z Hitlerem. Jednak na całe szczęście nie zdołał. Został aresztowany i stanął przed sądem jak wszyscy zbrodniarze tego okresu. Niestety otruł się uciekając w ten sposób sprawiedliwości. Popełnił samobójstwo podobnie jak Hitler do końca wierząc, że jego zbrodnia była dla chwały Niemiec. Podobno jego rodzina odsunęła się od niego. Tak chociaż mówi córka jego brata, która studiuje dzieje jego zbrodni. Himmler zdradzał swoją żonę, uważał bowiem, że dla oficera niemieckiego to nie zbrodnia, że ma prawo mieć więcej kobiet. Poza tym Himmler wymyślił wyprawę do Tybetu by tam naukowcom kazać szukać historii rasy panów. Podobno hitlerowcy mieli swoją świątynie, w której składano pierścienie poległych oficerów.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Nie wszystkie miłosne historie, w których mieszała się polityka i namiętność, były tak odrażające. Napotykamy też i takie kobiety, które po zdobyciu wpływu na kochanych przez siebie mężów, nie korzystały z niego dla zbrodniczych czy w ogóle wymagających ukrycia celów. Inne, choć wplątane w sprawy przerażające, potrafiły przecież zachować w swoim działaniu jakąś wielkość. Najwięcej było jednak tych pierwszych, które z upodobaniem wyobrażały sobie, że mogą bezkarnie kierować wielką polityką. W ten sposób pod koniec republiki małżeństwo stało się instrumentem polityki. Pliniusz Młodszy tak pisał w swym wywodzie na temat życia małżeńskiego Trajana: „W sytuacji człowieka wybitnego charakterystyczne jest to, że niczego nie da się zachować na zawsze w tajemnicy. Otwierają się więc nie tylko salony, ale także sypialnie cesarzy, ich najbardziej intymne komnaty i odsłaniają publiczności wszystkie swoje tajemnice”. Trzeba się nad tym zastanowić i zacząć inaczej patrzeć na Rzym.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Dzieło „Historycy Cesarstwa Rzymskiego” jest przekładem Hanny Szelest i zawiera opis biograficzny cesarzy rzymskich sporządzony przez historyków starożytnych od roku 117, aż do około 300 roku. Niektórzy z nich zwracają się do Cesarzy Dioklecjana, czy Augusta co świadczyć może o charakterze tych krótkich opowiadań o władcach. Mogły być one pisane na życzenie władcy, ale na pewno zostały tak sformułowane aby władca mógł je później przeczytać. Historycy zaczynali od krótkiego omówienia pochodzenia poszczególnych władców. Następnie próby dojścia do władzy, sam sposób rządzenia oraz życie prywatne i tak aż do ich śmierci. Oczywiście opisy te zawierają najważniejsze fragmenty z ich życia, te które miały wpływ na politykę. Inaczej mówiąc, te które miały wpływ na sytuację w kraju. Jak wiemy z innych źródeł żony cesarzy niekiedy miały ogromny wpływ na swoich mężów, a co za tym idzie czasem i na politykę. Właśnie dlatego niektórzy z historyków ówczesnego okresu zwracają szczególną uwagę na cesarzowe.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Marek miał jeszcze dziś stawić się na wezwanie Cezara Klaudiusza. Klaudiusz właśnie rozmawia z wyzwoleńcem, sekretarzem Narcyzem o sytuacji w kraju oraz nastrojach w armii. Był z nimi też prefekt pretorianów Katoniusz Justus. Znienawidzony przez nie tylko lud, ale i samego Marka. Było w tym człowieku wiele zła i chęci władzy. Klaudiusz nie tyle ufał mu, co był zmuszony akceptować jego obecność na dworze. Katoniusz uważany był za rozpustnika i mordercę, ale w swych rękach trzymał najgroźniejszą broń przeciw złym Cezarom, mianowicie pretorian. Klaudiusz wiedział, że już skończyły się czasy gdy pretorianie byli dobrymi obrońcami władców. Teraz to oni decydowali kto zostaje Cezarem i zdecydowali, że będzie nim Klaudiusz. Markowi natomiast Klaudiusz ufał i wierzył w jego zdolności przywódcze. Ucieszył się kiedy zobaczył swego przyjaciela Marka zwłaszcza, że tak dawno się nie widzieli. Mieli sporo do nadrobienia. Przyda mu się rozrywka, zwłaszcza teraz gdy wszyscy knują i kombinują jak zgładzić jeden drugiego.
Marek miał jeszcze dziś stawić się na wezwanie Cezara Klaudiusza. Klaudiusz właśnie rozmawia z wyzwoleńcem, sekretarzem Narcyzem o sytuacji w kraju oraz nastrojach w armii. Był z nimi też prefekt pretorianów Katoniusz Justus. Znienawidzony przez nie tylko lud, ale i samego Marka. Było w tym człowieku wiele zła i chęci władzy.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Klaudiusz bardzo szanuje zdanie Marka, ten zawsze był mu wierny. Jeszcze za czasów Kaliguli często udzielał mu rad. Nigdy nie traktował go z góry, jak robili to Tyberiusz, a potem Kaligula. Klaudiusz w końcu zastępował mu ojca. Może w tym wszystkim chodziło o zwykłe posłuszeństwo wobec władcy? A może Marek był tak zafascynowany Klaudiuszem, że nie potrafił być inny dla niego? Mogła kierować nim też zwykła wdzięczność do jego rodu. W końcu babka Klaudiusza Liwia pomogła finansowo rodzinie Marka, a też często broniła ich przed morderczymi zapędami swego syna Tyberiusza. Niewątpliwie zdarzenie przeszłe związane z osobą Liwii sprawiły, że Marek czuł się związany z jej rodziną. Zwłaszcza kiedy stracił ojca w niewyjaśnionym dotąd pożarze ich domu. Marek miał oczywiście pewne podstawy sądzić, że uczynił to właśnie Katoniusz, ale w żaden sposób nie mógł tego udowodnić. W końcu do pokoju weszła Messalina żona Klaudiusza oskarżając jednego z Senatorów o zniesławienie.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi:
Posted By admin on 28 lipca 2010
Liwia od dzieciństwa uczona była szycia i haftowania. Od dzieciństwa też zwracano jej uwagę na zachowanie, szczególnie przy stole, dlatego też jej maniery były dla niektórych wręcz przesadnie nienaganne, wyszukane i aż zanadto arystokratyczne. Sama też często bawiła się w cesarzową, której usługują wszyscy dookoła, dręczyła w ten sposób swych kuzynów, którzy mieli spełniać jej wszelkie zachcianki. Często dochodziło w ten sposób do sprzeczek między dziećmi, które kończyły się szturchańcami Liwii i płaczem chłopców. Niewątpliwie od dzieciństwa umiała doprowadzić do posłuszeństwa wobec własnej osoby. Nigdy jednak chłopcy nie myśleli skarżyć się na nią, a często też sami prowokowali ją do tego typu zabaw nazywając ją: „szacowną Liwią”. Nie lubiła przebywać w towarzystwie dziewczynek, które zresztą zazwyczaj nie darzyły ją sympatią, choćby z powodu jej urody. A rzeczywiście urodę miała na ówczesne czasy nienaganną. Śliczna pyzowata buzia, błyszczące oczka i krągłe biodra sprawiały, że chłopcy często oglądali się za nią.
Category: Bez kategorii |
Komentarze są wyłączone
Tagi: